คุณพระ ไม่นะ
เกิดสิ่งใดขึ้น
เร็ว ๆ นี้ข้าได้รักษาคนไข้ ที่มีแผลถูกธนูยิงคนหนึ่ง
เขาเป็นใคร เป็นคนในหมู่บ้านนี้หรือไม่
เขาเป็นลูกเขยของ คนส่งสัญญาณสกุลยอน
เขาอยู่ในหมู่บ้านบนภูเขา ที่ต้องข้ามแม่น้ำไปขอรับ
ท่านไปอยู่ที่ใดมา ข้าตามหาเสียให้ควั่กเลย
ดูบ้านข้าสิ
เกิดเรื่องใดขึ้นกับบ้านข้า
นี่ไม่ใช่เวลามาห่วงเรื่องบ้านนะ
ท่านต้องไปช่วยฮงชิมก่อน
- หา - มีกลุ่มชายหน้าตาคล้ายนักเลง
มาพาตัวนางไปแล้ว
พวกมันเอาตัวนางไปทำไม
ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า
พวกมันมีคนมากกว่า ข้าก็เลย...
ท่านพ่อ เราไม่มีเวลาแล้วนะ
ท่านต้องไปช่วยลูกสาวเดี๋ยวนี้
- ฮงชิมหรือ - ขอรับ ลุกขึ้นได้แล้ว
ฮงชิมหรือ ฮงชิม ฮงชิม!
ฮงชิม!
บ้านบนถนนกมดัลเล มีต้นพ็อดกทอยู่หน้าบ้าน
หรือฮงชิมที่พวกนั้นพูดถึง จะเป็น...
(ตอนที่ 7)
มาแล้วนี่
วอนดึกนี่เอง เกือบจำเจ้าไม่ได้แล้วเชียว
วอนดึก ไปจากที่นี่เร็วเข้า
นังตัวแสบนี่ หุบปาก!
วอนดึก หนีไปเสีย เจ้าสู้คนพวกนี้ไม่ได้หรอก
รีบหนีไปเร็วเข้า!
ได้ยินแล้วนี่ นางบอกให้เจ้าหนีไป หนีไปสิ
ไปเลย
เหตุใดพวกเจ้าจึงจับตัวนางมา
ก็นางเป็นหญิงหน้าตางดงาม ข้าเลยอยากสนุกกับนางเสียหน่อย
นี่คือกิ่งต้นฮเวนามู มักใช้ทำไม้เท้า
เจ้าทึ่มนี่
ให้ตายสิ เหตุใดจึงไม่ฟังกันเลย
ถึงข้าจะชอบกิ่งต้นมะกอกมากกว่า
แต่กิ่งนี้ก็มิได้แย่ หากจะใช้ทำร้ายศัตรู
เหตุใดน่ะหรือ ก็เวลาฟาด...
มันเจ็บอย่าบอกใครเลยล่ะ
เจ้าได้ยินไหม
เด็ก ๆ เตรียมพร้อม
วอนดึก!
ฮงชิม!
- วอนดึก - ฮงชิม
- พวกเจ้าอยู่ไหน
- วอนดึก - ฮงชิม
ถึงขนาดนี้แล้ว เจ้าหนีไปไม่ดีกว่าหรือ
ข้ามีดาบอยู่ในมือแล้ว เจ้าอาจตายได้นะ
- เฮ้ย - ไปกันเร็ว
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ข้าสิควรเป็นฝ่ายถาม
กลับบ้านตอนนี้มันอันตรายเกินไป
ไปที่โรงเตี๊ยมในตลาดก่อนเถิด
พวกนั้นคงไม่กล้ามาทำร้าย หากมีคนมองอยู่
หรือหากพวกมันจะทำ เราอาจขอให้คนช่วยได้
เจ้าลงไปคนเดียวไหวหรือไม่
เจ้าพูดอะไรน่ะ เราต้องไปด้วยกันสิ
ข้าจะตามพวกมันไป
อีกเดี๋ยวตะวันจะตกดินแล้ว ระวังตัวด้วย
รอเดี๋ยว
ให้ข้าพันแขนให้เจ้าก่อน
เจ้าเลือดออกนี่
เจ้ามีกระโปรงแค่ไม่กี่ตัว
อย่าฉีกมันเลย
กระโปรงนี่ไม่ได้สำคัญหรอกน่า
ไว้เจอกันที่โรงเตี๊ยมนะ
บ้าจริง
น้องชายของชองซายอบ เจ้ากรมผู้ตรวจการ
กับนางในจากพระตำหนักกลาง
เหตุใดพวกเจ้าจึงลอบเข้าไปที่นั่น ยามที่ไม่มีคนอยู่
ข้าหลงทางขอรับ
ข้าเพิ่งเข้าทำงาน ในพระราชวังได้ไม่นาน
ข้าจึงสับสนทุกครั้งที่มาขอรับ
เจ้าคนสามหาว
ข้าจะรอดูว่าเจ้า จะเล่นบทใสซื่อได้สักกี่น้ำ
ข้า...
แค่จะเอาเครื่องประดับ ไปคืนเพื่อนเจ้าค่ะ
เจ้าเข้าไปหายันต์ต่างหาก
ยันต์น่ารังเกียจที่เจ้าซ่อนไว้ เพื่อหมายปองร้าย
องค์รัชทายาทและพระชายา
มิใช่นะเจ้าคะ ท่านพูดถึงยันต์อะไรกัน
ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ไม่ต้องพูดให้มากความแล้ว
เริ่มการสอบปากคำได้
เริ่มได้
- ขอรับ - ขอรับ
ข้าไม่รู้ไม่เห็นจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้าไม่รู้เรื่อง
เหตุใดเจ้าจึงลอบ เข้าพระตำหนักกโยยอนดัง
เป็นคำสั่งของเจ้ากรมผู้ตรวจการหรือ
เปล่าขอรับ ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเหตุใดท่านต้องสอบสวนข้า
ข้าไม่รู้เรื่องยันต์นะขอรับ
อย่าหยุดทรมาน จนกว่าเขาจะยอมบอกความจริง
- ขอรับ - ขอรับ
หยุดก่อน
หยุดการทรมานเดี๋ยวนี้
ท่านมิรู้หรือว่า การสอบสวนนี้กระทำขึ้น
ภายใต้พระราชกฤษฎีกา
หัวหน้านางใน รีบแจ้งอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเถิด
เราค้นทั่วทุกมุม ในพระตำหนักกโยยอนดังแล้ว
แต่ไม่พบยันต์เลยเจ้าค่ะ
ท่านจะยืนกรานว่าพวกเขาซ่อนยันต์ ทั้งที่ไม่ได้ทำหรือขอรับ
แล้วท่านยังทรมานพวกเขา เพื่อให้สารภาพอีก
แบบนี้เรียกว่าการยัดข้อหามิใช่หรือขอรับ
ท่านคิดหรือว่าเราจะไม่รู้ เจตนาร้ายของท่าน
ข้าจะไปกราบทูลฝ่าบาทด้วยตนเอง
ท่านก็ควรยุติการสอบสวนนี้ได้แล้ว
ท่านไม่คู่ควรจะเป็นผู้นำการสืบสวนนี้
เจ้ากรมกลาโหม
นำเก้าอี้ทรมานเข้ามาอีกสี่ตัว
ข้าดีใจที่พวกท่านมาขอรับ
อีกสองสามวัน ข้าว่าจะเรียกตัวท่านอยู่พอดี
ไหน ๆ ท่านก็มาแล้ว ข้าขอสอบสวนท่านเลยแล้วกันขอรับ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ท่านกล้าพูดเช่นนี้ได้อย่างไร
บางที...
ท่านอาจมาที่นี่เพราะเป็นกังวล ว่าเจ้าสองคนนี้...
จะพูดชื่อของท่านใช่ไหมขอรับ
ประตูพระตำหนักกโยยอนดัง
ถูกใส่กุญแจไว้
แม้แต่ขันที ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า
แต่น้องชายของเจ้ากรมผู้ตรวจการ กลับลอบเข้าไป
ท่านจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไรขอรับ
พวกเขาลักลอบได้เสียกันขอรับ
เจ้าเด็กนี่จองหอง และบ้ากามมาตั้งแต่เด็ก
เขาเป็นที่รังเกียจ ของทั้งตระกูลมานานแล้ว
ข้าเชื่อว่าเขาแอบเข้าไปในห้องว่าง
เพื่อพลอดรักกับนางในขอรับ
- มีการสมรู้ร่วมคิดขอรับ - เขา...
แอบเข้าไปในที่ที่ไม่สมควรเข้าไป
ท่านจัดการกับเขาตามกฎหมายเถิด
แต่หากไม่ได้รับพระอนุญาตจากพระมเหสี
ท่านไม่สามารถทรมานนางในผู้นั้นได้
จนกว่าท่านจะมีหลักฐาน
หรือเหตุผลอันสมควรขอรับ
หากหลักฐานนั่นคือยันต์
ข้าจะหาให้เองขอรับ
เจ้านี่พูดจาไร้สาระ
เจ้าจะหาได้เช่นไร ในเมื่อมันไม่มีจริง
ข้าก็ไม่แน่ใจ
ท่าน...
จะให้โอกาสข้าหรือไม่ขอรับ
- ฮงชิม - ฮงชิม
เกิดเรื่องใดขึ้น
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
พวกเจ้ารออะไรกันอยู่
ไปเล่นงานอันธพาลพวกนั้นกันเลย
- ไปกันเลย - ลุยเลย
- เร็วเข้า - รีบไปกัน
เจ้าไม่บาดเจ็บใช่ไหม
นี่อะไรกัน คุณพระคุณเจ้า
ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
ไอ้นักเลงพวกนั้น
พ่อของเจ้ากับข้า...
แทบไม่ได้หายใจหายคอ เพราะเป็นห่วงเจ้านะ
ขออภัยด้วย
ข้าจะไม่ยอมให้พวกมัน รอดตัวไปได้แน่
มา ข้าจะแบกเจ้าขึ้นหลังเอง มาเลย
- ขึ้นมาเลย - ข้าไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไรหรอก - ขึ้นหลังข้าเลย
ข้าไม่เป็นไร เจ็บแค่ข้อมือน่ะ
- ก็ได้ - ข้าไม่เป็นไร
ว่าแต่วอนดึกไปไหนเสียล่ะ
เขารีบออกมาเลย ข้าก็นึกว่าเขามาช่วยเจ้า
- เขาได้ไม่มาหรือ เจ้าเด็กนั่น - เปล่า ๆ
เขามาแล้วล่ะ...
อย่าบอกนะ ว่าเขาทิ้งเจ้าไว้แล้วหนีไป
ท่านพ่อ ข้าอยากลงจากเขาแล้วเจ้าค่ะ
- ได้สิ ไปกันเลย - ไปกันเถิด
ไปกันเลย
- ค่อย ๆ นะ - ระวัง ๆ
เดินช้า ๆ นะ ข้าไม่ปล่อยนักเลงพวกนั้นไปแน่
เดินระวัง ๆ
- อย่าสะดุดหินล่ะ - เจ้าค่ะ
นางในคนนั้นแอบเข้าพระตำหนักกโยยอนดัง เพื่อมาเก็บยันต์
แต่ว่าไม่ว่านางในคนอื่นจะหาเท่าไร
ก็หาไม่พบ
รออะไรอยู่เล่า รีบ ๆ หาได้แล้ว
ข้าต้องการน้ำตาลทรายขาวขอรับ
น้ำตาลทรายขาวหรือ
เหตุใดจึงต้องใช้สิ่งนั้นหายันต์
ไปเอามาให้เขา
ขอรับ
เขาจะใช้น้ำตาลหายากเช่นนั้น มาทำสิ่งใดกันนะ
ถึงเขาจะหาไม่พบ เราก็ไม่มีอะไรจะเสียนี่
เขาต่างหากที่ขุดหลุมฝังตัวเอง
พระองค์ให้พวกนั้น เข้าพระตำหนักกโยยอนดังหรือพ่ะย่ะค่ะ
หากข้าปฏิเสธ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย จะแค่คำนับให้แล้วเดินจากไปหรือ
เขาคงสร้างเรื่องใหญ่โต บอกว่าข้าปิดบังบางอย่าง
แล้วพระองค์จะทรงทำเช่นไร หากพวกนั้นพบยันต์ล่ะพ่ะย่ะค่ะ
พวกนั้นหาไม่พบหรอก
ขนาดพวกนางใน...
หรือสาวใช้ที่เอาไปไว้ ยังหาไม่พบเลย
ยันต์แผ่นนี้ถูกเขียนขึ้น ด้วยน้ำหมึกพิเศษขอรับ
มันถูกใช้ทากำแพงพระราชวังด้วย
น้ำหมึกนี้...
จะกันมดและแมลงออกไปขอรับ
เก่งมาก
นำตัวเขากลับไปสอบสวน
ใต้เท้า แต่ข้าเพิ่งหายันต์เจอนะขอรับ
นั่นพิสูจน์ว่าข้า ไม่ใช่คนของพระมเหสี
และไม่ได้รับสินบน จากใต้เท้าชองซายอบ เจ้ากรมผู้ตรวจการ
เหตุใดจึงต้องสอบสวนข้าอีกล่ะขอรับ
เจ้าช่วยปกปิดที่อยู่ยันต์
เจ้าจึงหามันเจอน่ะสิ
ใครสั่งให้เจ้าทำเรื่องนี้
รีบสารภาพมาเสียดีกว่า
- องค์รัชทายาทขอรับ - หยุดก่อน
ผู้ที่ทำให้ข้ามาอยู่ตรงนี้
คือองค์รัชทายาทขอรับ
เจ้า...
หมายความเช่นไรกัน
ไม่กี่วันก่อน องค์รัชทายาท ทรงมอบหมายพระราชบัญชาให้ข้า
องค์รัชทายาทสิ้นแล้ว
แล้วที่พระองค์ทรงมอบหมายคำสั่งให้เจ้า มันหมายความว่าอย่างไร
ข้าขอแจ้งเป็นการส่วนตัวขอรับ
หรือว่า...
จะให้ข้าพูดตรงนี้ดี
ชายร่างใหญ่สี่คน
สู้ชายปัญญาอ่อนคนเดียวไม่ได้งั้นหรือ
เขาไม่ใช่คนธรรมดานะขอรับ
ข้าไม่เคยเห็นใคร มีวรยุทธ์เช่นนั้นมาก่อน
ฝีมือของเขานั้นคนละชั้น...
กับนักเลงในตลาดเลยขอรับ
เจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้ด้วยหรือ
สามัญชนแบบเขา จะไปมีวรยุทธ์เช่นนั้นได้อย่างไร
ข้าไม่กล้าโกหกท่านหรอกขอรับ
หากข้าไม่หนีมา
เขาคงฆ่าข้าไปแล้วขอรับ
เจ้าโง่ รู้ไหมว่า ข้าจ่ายให้เจ้าไปมากเพียงใด
ไปพาตัวเขามาให้ข้าเดี๋ยวนี้!
จ้างคนอื่นเถิดขอรับ
ข้าไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยง กับเรื่องนี้แล้ว
เจ้ากล้าดีอย่างไร
ใจเย็นก่อน นายท่าน
มันต้องมีหนทางอื่นสิขอรับ
ข้าเป็นใครกัน
ข้าเป็นถึงเจ้าเมืองนะขอรับ
ข้าว่ามันแปลกพิกล
เจ้าวอนดึกคนนี้นี่
หา เป็นความจริงหรือ
ใช่สิ ข้าถูกตีตั้งหลายครั้ง ฮงชิมก็โดนด้วย
คุณพระ ไม่อยากเชื่อเลย ว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
ใครกันนะกล้าลักพาตัวผู้หญิง ตอนกลางวันแสก ๆ
เราอย่าเสียเวลาอีกเลย รีบไปแจ้งท่านเจ้าเมืองดีหรือไม่
เราต้องหาว่าพวกมันเป็นใคร
- แล้วให้พวกมันถูกลงโทษสิ - จริงด้วย
เราไม่ควรออกตามหาวอนดึกก่อนหรือ
เจ้าบอกว่าเขาออกไปช่วยฮงชิมนี่นา
แล้วเขาอยู่ไหนกัน
ข้าว่าเขากลัว จนเผ่นไปแล้วล่ะ เจ้าโง่นั่น
นี่ มาดื่มกันก่อนเถิด
หลังเจอเรื่องน่ากลัวเช่นนั้นมา พวกเจ้าต้องดื่มเสียหน่อย
ไม่เสียเงินใช่ไหม
เจ้านี่เห็นข้าเป็นคนอย่างไรกัน
ข้ามิได้ใจจืดใจดำขนาดนั้นนะ
เช่นนั้นข้าจะดื่ม รินมาสิ
เอาไปจอกหนึ่งนะ
เจ้ารอข้าอยู่หรือ
เจ้าไปไหนมา ถึงได้เพิ่งกลับเอาป่านนี้
สีหน้าเจ้าดูเป็นห่วงนะ
ใช่น่ะสิ ข้าเป็นห่วง ข้าก็เป็นคนนะ
จะไม่ให้ห่วงได้อย่างไร
เจ้าจะห่วงไปทำไมกัน
เจ้าก็เห็นแล้วนี่ ว่าข้าเก่งกาจแค่ไหน
คราวนี้อย่าล้อว่าข้า ทำงานออกแรงไม่เป็นอีกล่ะ
ถอดเสื้อเจ้าออกเถิด
ถอดเสื้อข้าหรือ
ที่นี่หรือ ทำไมเล่า
หากมีคนเห็นเจ้าโผล่มา พร้อมสวมเสื้อผ้าและหมวกราคาแพง
เขาจะคิดกันเช่นไรเล่า
อยู่นิ่ง ๆ
เจ้าจะบีบหาอะไรเล่า
เจ้าทำเป็นเก่งไปตั้งมากตอนอยู่บนเขา
- แล้วจะมาสำออยหรือ - เปล่าเสียหน่อย
นี่เลือดนะ เลือด
เข้าใจแล้ว
ข้าจะเบามือนะ
ขอโทษที ๆ
เจ้าแกล้งสำออยแล้ว
เจ้าได้รับพระราชบัญชา จากองค์รัชทายาทที่สิ้นแล้วได้อย่างไร
จากจดหมายลับขอรับ
- จดหมายลับหรือ - ขอรับ
ข้าสืบตามจดหมายของพระองค์
จนไปถึงพระตำหนักกโยยอนดังขอรับ
การที่ข้าเจอนางใน เป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ ขอรับ
แล้วจดหมายลับนี้เขียนว่าอย่างไร
ข้าบอกไม่ได้ขอรับ
อย่างที่ข้าบอก มันเป็นจดหมายลับ
ข้าต้องได้เห็นมันเสียก่อน
ท่านดูไม่ได้ขอรับ
หากท่านมีสิทธิ์ดูได้
องค์รัชทายาทคงทรงมอบไว้ให้ท่าน มิใช่ข้า
จดหมายลับที่เจ้า ให้ใครดูไม่ได้อย่างนั้นหรือ
มิใช่ว่าเจ้าแต่งเรื่องจดหมายลับขึ้น เพื่อหลอกข้า...
ทั้งที่มันไม่มีอยู่จริงหรือ
ใต้เท้า ข้า...
เหตุใดองค์รัชทายาท ต้องทิ้งจดหมายไว้ให้คนแบบเจ้าด้วย
เจ้าคิดว่า ข้าจะเชื่อเจ้าอย่างนั้นหรือ
หากจดหมายลับนี้มีอยู่จริง ตามที่เจ้าพูด
เจ้าก็ควรพิสูจน์ให้ได้เสียดีกว่า
เราน่าจะมียาสมุนไพรมากกว่านี้
อย่างน้อยเพื่อบรรเทาปวดก็ยังดี
ข้าไม่คิดว่ามันจะช่วยได้หรอก
ข้าจะลงโทษคนที่ทำแบบนี้กับเจ้า
ช่างมันเถิด ความแค้นมีพลังร้ายกาจนะ
คนอย่างเรา ๆ ควรดีใจแล้วล่ะ
ที่รอดตายกลับมา
"คนอย่างเรา ๆ " หรือ
เจ้าหมายถึงคนแบบใดกัน
เราอาจเป็นคนเหมือนกัน แต่ไม่ได้ถูกปฏิบัติเหมือนกันหรอก
มีแค่ชายหญิงชั้นสูงเท่านั้น ที่ได้รับการปฏิบัติแบบคน
จากนี้ไป อย่าไปหาเรื่อง ชายที่แข็งแรงกว่าอีกล่ะ
ข้าไม่อยากเห็นเจ้าเจ็บตัว
เจ้าค่ะ จากนี้ไปข้าจะไม่ทำแล้วเจ้าค่ะ
ว่าแต่ เจ้าไปเรียนการสู้เช่นนั้น มาจากที่ใดหรือ
ข้าไม่รู้
เจ้ายังจำอะไรไม่ได้อย่างนั้นหรือ
มีอะไรหรือ เจ้าจำบางอย่างได้แล้วหรือ
ใช่แล้ว
ข้าจำได้ว่าเชี่ยวชาญวรยุทธ์
ข้านี่ไร้ที่ติหรือไรกันนะ
แค่รู้หนังสือก็น่าทึ่งพออยู่แล้ว
แต่นี่ยังเก่งวรยุทธ์ด้วย
แต่เหมือนจะไม่รู้เรื่องการถ่อมตนเลยนะ
เจ้าดูไม่เป็นไรแล้ว เช่นนั้นข้าไปล่ะ
นอนได้แล้ว
คืนนี้อยู่กับข้าเถิด
นี่เป็นคำสั่ง
ช่วยเก็บมันไว้ให้ข้าด้วย
เห็นท่านเชื่อใจข้าเพียงนี้ ข้าซาบซึ้งใจจริง ๆ เจ้าค่ะ
จะมีคนมาตามหามัน
เจ้าอาจตกอยู่ในอันตราย
ข้าโชคร้ายมาทั้งชีวิตแล้ว
หากจะตายเมื่อใด ข้าก็ไม่แปลกใจหรอก
แค่พาข้าไปชมดอกไม้
ก่อนพ้นฤดูใบไม้ผลิก็พอเจ้าค่ะ
เรื่องนั้นไม่ยากหรอก
แต่ใจข้าเป็นของผู้อื่นแล้ว
บ้านคือที่ที่หัวใจสถิตอยู่
มากับข้าสิเจ้าคะ แล้วท่านจะได้เห็น
เจ้าต้องอยู่รอดปลอดภัยนะ
เลิกมองข้าแบบนั้นได้แล้วเจ้าค่ะ
มิฉะนั้นข้าจะหันหลังไม่ได้
เข้าใจแล้ว
ข้าจะเลิกมอง
ข้าลาล่ะ
ไปดีกว่า
ขืนร้อง ข้าเชือดคอเจ้าแน่
หากต้องการสิ่งใด ก็น่าจะขอข้าดี ๆ สิ
ถึงข้าจะเป็นกีแซงต่ำต้อย
แต่มาคลำตัวข้าโดยไม่ขอ ถือเป็นเรื่องหยาบคายนะ
เจ้าทำอะไรน่ะ
แขนที่บาดเจ็บมันปวดตุบ ๆ น่ะ
จึงต้องวางพาดไว้
อยู่นิ่ง ๆ สิ
มีอะไร
เจ้านอนไม่หลับหรือ
เปล่านี่ เปลือกตาข้าหนักอึ้งเลย
เลิกจ้องเสียที รีบนอนได้แล้ว
หาพบหรือไม่
เกิดอะไรขึ้น
คณะละครเอามาทิ้งไว้ขอรับ
บอมตามคนพวกนั้นไปเพื่อถามว่า...
พวกเขาพบชายผู้นี้ที่ใด
เราจะรู้ที่อยู่เขาก่อนฟ้าสางขอรับ
เจ้านั่นกล้าดีอย่างไร ถึงได้มาหลอกข้า
มีอะไรหรือขอรับ
นี่ไม่ใช่จดหมายลับขององค์รัชทายาท
ไปพาตัวเขา มาคุกเข่าต่อหน้าข้าเดี๋ยวนี้
ขอรับ
องค์รัชทายาท พระองค์ทรงรับสั่งสิ่งใดไว้กัน
ใครอยู่ตรงนั้น
ขออภัยที่ทำให้ตื่น
แต่นี่มันที่นอนของพ่อข้ามิใช่หรือ
พ่อของเจ้าหรือ
อ๋อ พ่อของเจ้า
ใช่ เขาอยู่ที่นี่ล่ะ
ไม่สิ เขาไม่อยู่
เขาคงออกไปถ่ายเบาน่ะ
ให้ตายสิ เจ้าทำข้าตกใจหมด
ข้าขออะไรเจ้าอย่างหนึ่งสิ
เจ้าช่วยปิดประตูจะได้ไหม
ได้เจ้าค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะเจ้าคะ
เจ้าก็นอนได้แล้ว นี่ก็ดึกแล้วนะ
ดึกป่านนี้ ท่านพ่อออกไปที่ใดกันนะ
ท่านพี่
พวกมันคงไปได้ไม่ไกลหรอก
หาใต้ซอกหินทุกก้อน ไปสิ!
ไม่เป็นไรนะ อีซอ
ท่านพี่เจ้าคะ
อืม พี่ของเจ้าอยู่ตรงนี้
ข้าไม่ทิ้งเจ้าหรอก
อีซอ ลืมตาสิ เจ้าต้องตื่นไว้นะ
ค้นให้ทั่ว!
- ขอรับ - ขอรับ
ท่านพี่
ข้ากลัว
ข้าจะไปล่อพวกมันนะ
พอเสียงหมาเห่าไกลออกไป เจ้าต้องวิ่งเลยนะ
- เจ้าทำได้ไหม - ไม่เอา
ข้าอยากตาย
ถ้าข้าตาย
ก็จะได้พบท่านพ่ออีก
พูดอะไรเช่นนั้น เจ้าก็ได้ยินที่ท่านพ่อสั่งนี่
เราต้องอยู่รอด ท่านพ่อสั่งไว้
แค่ท่านตาย เจ้าก็จะขัดคำสั่งแล้วหรือ
อย่าไปเลย
ถ้าไม่มีท่านพี่อีกคน
แล้วข้าจะอยู่อย่างไร
หากเราคลาดกัน
ก็มาที่สะพานโมจองทุกวันขึ้นสิบห้าค่ำนะ
จงเข้มแข็งไว้
หากเสียงหมาเห่าไกลออกไป เจ้าก็วิ่งเลยนะ
- มันอยู่ทางนั้น ตามไป - ไปเลย
- จับมันให้ได้ - หยุดนะ
ทางนั้น
หยุดก่อน
สั่งให้ทหารออกไปเสีย
น้องสาวของข้าตายแล้ว
ไม่ต้องตามหานางอีก
เราน่าจะเอาร่างของนางไปทำพิธีนะ
หากท่านไม่สั่งให้ทหารหยุด
ท่านจะได้เห็นบุตรสาว ตายต่อหน้าต่อตาแน่
การเสียสละเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่
หากเจ้าจะฆ่านาง ก็เอาเลย ลองดู
เจ้าสืบทอดวิชาจากยุนบูจุน ก็คงจะมีเพลงดาบที่เก่งกาจ
แต่กระนั้น...
เจ้ากลับใจไม่ถึงพอ
อยากได้หัวข้าก็เอาไปเลย
แต่ไว้ชีวิตน้องสาวของข้าเถิด
ท่านได้โลกทั้งใบไว้ในกำมือแล้ว
จะเอาชีวิตเด็กสาวคนนั้น ไปเพื่อสิ่งใดอีก
ท่านควรนอน อย่างน้อยก็สองสามนาทีนะขอรับ
ข้าว้าวุ่นใจน่ะ อยากทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ
เหตุใดท่านจึงอาสา มาทำงานโหดร้ายเช่นนี้
คนอย่างพวกเรา...
จะไปฆ่าองค์รัชทายาทได้เช่นไร
ข้ามีข้อแลกเปลี่ยนอยู่
พอจบเรื่องนี้ เราจะไม่ต้องฆ่าใครอีกแล้ว
ไม่ใช่แค่ข้า เจ้าก็เช่นกัน
เราจะไม่ต้องฆ่าใครอีกไปจนวันตาย
โดยเฉพาะยามนี้...
มีคนรอให้ข้ากลับไปหา
เจ้ารู้ที่อยู่แล้วหรือไม่
รู้แล้วขอรับ ที่หมู่บ้านซงจูขอรับ
คุณพระ นายท่าน
เหตุใดท่านจึงมาแต่เช้าเช่นนี้
ข้านอนคิดมาทั้งคืน
ข้าทนไม่ไหวอีกแล้ว
ข้าน่าจะจับเจ้าวอนดึก มาฆ่าหมกเสื่อเสีย
จะได้หายคับแค้นใจ
ขอรับ นายท่าน ขอข้าไปแต่งตัวก่อนนะ
เดี๋ยวสิ
อะไรกันนี่
นี่...
อะไรกัน
ไอ้บ้าที่ไหนกัน ถึงทำเรื่องชั่วช้าเช่นนี้
ช่างเหมาะเจาะเสียจริง ๆ
อะไรหรือท่าน
ไม่ต้องสนหรอกว่าใครยิงเจ้านี่มา
ไปจับเจ้าวอนดึกมาเดี๋ยวนี้เลย
ข้าคิดอะไรออกแล้ว
ขอรับ
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
เขาอยู่นั่น จับเขาไว้
- หยุดนะ - จับเขาให้ได้
- หยุดอยู่ตรงนั้น - อย่าหนีนะ
- หยุดเดี๋ยวนี้ - จับมาให้ได้
- หยุดนะ - อย่าหนีสิเว้ย
- จับเขาไว้ - จับมาให้ได้
ม็อกกู
วิ่งที่ไปโรงเตี๊ยม
มองหาบัณฑิตจน ๆ ที่มีจมูกโด่งและดวงตาเป็นมิตร
ข้ายุ่งอยู่ นายหญิงของข้า ใช้ให้ข้าไปทำธุระให้
- ข้าให้สองพุน - หาเขาเจอแล้วจะให้ทำอะไรอีกขอรับ
บอกให้เขาไปที่สำนักตรวจการ รีบไปเร็วเข้า
อย่าลืมจ่ายให้ข้าสองพุนด้วยนะ
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
- หยุดนะ - หยุดเดี๋ยวนี้
- หยุดสิ - อย่าหนีนะ
บัณฑิตจน ๆ ที่มีจมูกโด่งและดวงตาเป็นมิตร
ต้องไปที่สำนักตรวจการขอรับ
- เจ้าพูดเรื่องใดกัน - วอนดึกฝากมาบอกขอรับ
เขาจ้างข้าสองพุน
แล้วเขามิได้บอกเหตุผลหรือ
ตอนนั้นไม่มีเวลาน่ะขอรับ
หน่วยลาดตระเวน กำลังไล่จับเขาให้วุ่นเลย
เขาก็เลยต้องรีบวิ่งหนี
การสาปแช่งหรือสวดภาวนาให้ผู้อื่นตาย เป็นลูกไม้ที่ชั่วร้าย
ถือเป็นความผิดมหันต์ สมควรได้รับโทษถึงตายพ่ะย่ะค่ะ
พระมเหสีควรเป็นแบบอย่างให้แก่ประชาชน
แต่พระองค์กลับทรงพูดถึงผีและสิ่งลี้ลับ
และยังทรงมุ่งร้าย ต่อองค์รัชทายาทและพระชายาพ่ะย่ะค่ะ
ข้าราชบริพารจึงเกรงว่า เรื่องนี้จะส่งต่อไปยังรุ่นถัดไป
และการจากไปอย่างอาภัพ ขององค์รัชทายาท
จะต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เป็นแน่พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท โปรดรับสั่งให้พระมเหสี และองค์ชายซอวอนพ้นจากตำแหน่ง
และลงโทษตามกฎของแผ่นดินนี้ ด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
โปรดประทานพระราชโองการ แก่เหล่ากระหม่อมด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
โปรดทรงรับสั่งปลดพระมเหสี และองค์ชายซอวอนด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
โปรดประทานพระราชโองการ...
- แก่เหล่ากระหม่อมด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ - แจ้งแก่ราชสำนักเดี๋ยวนี้
โปรดทรงรับสั่งปลดพระมเหสี และองค์ชายซอวอนด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ข้าอยากรู้เหตุผลที่ท่านจับกุมตัวข้า
เมื่อเช้านี้ มีลูกธนูยิงมา พร้อมจดหมายข่มขู่
เจ้าสินะที่ดูหมิ่นข้า ด้วยจดหมายข่มขู่ฉบับนี้
ข้าดูแลกิจการบ้านเมือง ตามพระราชโองการของกษัตริย์
การดูหมิ่นข้า จึงเหมือนการดูหมิ่นกษัตริย์
ทำเช่นนี้ก็ไม่ต่างจากการเป็นกบฏ
ท่านมีหลักฐานอย่างนั้นหรือ ว่าข้าเป็นคนยิงธนู
นี่อย่างไรเล่า กลอนที่เขียนในจดหมายนี้
เป็นกลอนบทเดียวกับที่เจ้าพล่าม
ในงานวันเกิดของนายท่านพัค
สิ่งนี้หาใช่หลักฐาน
ใคร ๆ ที่นี่ ก็เคยได้ยินกลอนบทนี้ทั้งนั้น
ข้ารำคาญคำพูดคำจาของเจ้าเสียจริง
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นชนชั้นสูงหรือไร
เจ้านี่ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลย
เช่นนั้นข้าก็จะช่วยให้เจ้าจำได้
พวกเจ้ามานี่
พาเขาไปมัดกับแท่น
- เร็วสิ - ขอรับ
ใต้เท้าเจ้าคะ ใต้เท้า
ใต้เท้าเจ้าคะ
มีเรื่องอะไรกันเจ้าคะ
ท่านเจ้าเมืองกำลังทำหน้าที่อยู่
ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมาวุ่นวายได้นะ
รีบมัดเขาเร็ว ๆ สิ
ขอรับ
หยุดก่อนเจ้าค่ะ วอนดึกสามีข้า
โง่เกินกว่าจะก่อเรื่องใดทั้งนั้น พวกท่านก็ทราบแล้วนี่เจ้าคะ
พวกท่านทราบแล้วว่า ชาวบ้านนินทากันให้ทั่ว
ว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์เพียงใด
แล้วเขาจะทำความผิด จนต้องถูกโบยได้อย่างไรกันเจ้าคะ
เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อ คำโกหกของเจ้าอีกหรือ
ข้าเห็นเขาท่องบทกวี
และได้ยินว่าเขาเป็นนักสู้ฝีมือฉกาจนะ
คนที่ส่งนักเลงพวกนั้นไป คือท่านเองหรือ
- ว่าอย่างไรนะ - เจ้าพวกนั้นทำร้ายข้าด้วย
- คุณพระ - เขาจ้างเจ้าพวกนั้นหรือ เหตุใดกัน
อย่ามัวยืนเฉยสิ
จับเขาไปมัดกับแท่น!
- ขอรับ - ขอรับ
ไม่ได้นะเจ้าคะ
- คุณพระ - น่าสงสารจังเลย
- เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่นะ
ให้ตายสิ ข้านี่มันน่าสงสารสิ้นดี
ข้าอุตส่าห์ได้ออกเรือนตอนอายุ 28
แต่บ้านข้ากลับถูกพังยับ
แถมสามีของข้ายังจะถูกจับโบยอีก
หากขาของเขาหัก แล้วข้าจะอยู่อย่างไร
ให้ตายสิ ข้านี่มันน่าสงสารสิ้นดี
แล้วข้า...
ท่านจะทำอะไร
แก้มัดเขาเสีย
คำร้องทุกฉบับเหมือนกันหมด
พวกเขาต่างอยากให้ปลด พระมเหสีและองค์ชายซอวอน
แล้วข้าจะทำเช่นไรดี
ฝ่าบาท องค์ชายซอวอน ทรงขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
ให้เขาเข้ามา
กระหม่อมขออภัย ที่ทำให้ทรงเป็นกังวลพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่มีเวลามาสนทนากับเจ้า
กระหม่อมมาที่นี่ เพื่อทูลถามเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้ ผู้ใดกัน ที่ปกครองแผ่นดินนี้พ่ะย่ะค่ะ
เจ้าอยากพูดสิ่งใดกันแน่
เมื่อการสืบสวนเริ่มขึ้น
เพียงหนึ่งวันหลังจากนั้น ก็มีคนพูดถึงเรื่องยันต์แล้ว
การสืบสวนควรเป็นความลับ
แต่เหตุใดทุกคนถึงยื่นคำร้อง เรื่องยันต์นับร้อยฉบับล่ะพ่ะย่ะค่ะ
มิใช่แค่นั้น
การก่อจลาจลของบัณฑิตซองคยุนกวาน
ประกาศแปลก ๆ ที่ตลาด
สิ่งเหล่านั้นมีแต่จะอธิบายว่า มีคนวางแผนเรื่องทั้งหมดนี้พ่ะย่ะค่ะ
แล้วเป็นผู้ใดกัน
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือ
พ่ะย่ะค่ะ
เขาหวังจะได้อยู่เหนือเสด็จพ่อ
และปกครองแผ่นดินนี้เองพ่ะย่ะค่ะ
พอที!
เจ้ารู้สิ่งใดถึงได้กล้าพูดเช่นนี้
พระมเหสีพระองค์ก่อน
เสด็จแม่ของท่านพี่ ที่ฝ่าบาทก็ทรงปกป้องไว้ไม่ได้
องค์ชายซอวอน
เจ้ากล้าดีอย่างไร...
ฝ่าบาทจะทรงยอมเสี่ยง...
จนต้องเสียกระหม่อมกับเสด็จแม่ ไปอีกครั้งหรือพ่ะย่ะค่ะ
ยิงธนูนั่นเสีย
หากเจ้ายิงได้
ก็แปลว่าเจ้าคือคนคนนั้น
ที่ยิงจดหมายข่มขู่มาให้เรา
ช่างเป็นตรรกะที่ฟังไม่ขึ้นเสียจริง
ข้าฝึกยิงธนูมานานหลายปี
หากลูกธนูยิงพ้นกำแพง และมาปักอยู่ตรงนั้นได้
มันก็ไม่ได้ถูกยิงมาจากที่ใกล้ ๆ แน่
มันต้องยิงมาจากที่สูงและห่างไกล
อย่างน้อยก็หนึ่งลี้
ข้ากลับมารับตำแหน่งที่นี่ เมื่อหกปีก่อน
ยังไม่เคยเห็นใครในละแวกนี้ ยิงได้เช่นนั้นเลย
ผู้ต้องสงสัยรายเดียวจึงเป็นเจ้า ที่ข้าคิดว่าน่าระแวงเป็นอย่างมาก
ข้ายิงธนูไม่ได้หรอก
เขาใช้ขวานหรือเคียว ยังไม่เป็นเลยเจ้าค่ะ
เขาหาบไหน้ำยังมิได้ด้วยซ้ำ แล้วจะไปยิงธนูได้อย่างไร
เจ้าน่ะหุบปากไปเลย!
ท่านมิรู้หรือว่าข้าสูญเสียความทรงจำ
ข้าจำไม่ได้ว่าเคยยิงธนู
แล้วข้าจะยิงเป็นได้อย่างไร
อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องยิง
มิเช่นนั้น...
นางตายแน่
พูดอะไรกันน่ะ
หากเจ้ายิงธนูเข้ากลางเป้า
ก็พิสูจน์ได้ว่าเจ้าคือคนยิงจดหมายมา
ละเจ้าจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต
แต่หากเจ้ายิงธนูไม่เข้าเป้า
แปลว่าเจ้ากำลังปิดบังวรยุทธ์ตนเอง
เพื่อกลบเกลื่อนเรื่องยิงจดหมายนั้น
เช่นนั้นภรรยาของเจ้า...
จะต้องชดใช้ด้วยชีวิตของนาง
- นางต้องตายหรือ - ไม่นะ
แบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย
จะทำอย่างไรดี
ท่านข่มขู่ผู้คน
ด้วยวิธีนี้อย่างนั้นหรือ
หยิบธนูได้แล้ว!
ข้าไม่มีน้ำอดน้ำทนหรอกนะ
และไม่ชอบรอเสียด้วยสิ
ไม่นะ อย่าทำนะ วอนดึก เจ้าหยุดเลยนะ
เขาจะทำอย่างไรดีล่ะ
ยิงธนูเสียสิ
ชีวิตของนาง...
ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว
เขาจะทำอะไรน่ะ
โดนหรือไม่
เร็วเข้าสิ!
จับตัวมันมา ข้าจะตัดหัวมันเอง
ส่งดาบมา
เหตุใดยังไม่มาอีกนะ
- เจ้า... - จงหลีกทาง
ให้ผู้ตรวจการหลวง!
พวกนี้เป็นใครกัน
ข้าคือผู้ตรวจการหลวงของกษัตริย์
ชื่อฮอมันชิก
ท่านโจบูยอง
โปรดคุกเข่าด้วย
เหตุใดข้าต้องทำด้วย
ข้ามิได้ทำอะไรผิดนะขอรับ
จริงหรือ
นี่
รายการทุจริต ที่ท่านทำตลอดสามปีที่ผ่านมา
- อ่านสิ - ใต้เท้าขอรับ
ยกโทษให้ข้าด้วย
จับทุกคนที่เกี่ยวข้อง
แล้วมัดไว้ให้หมด
- ขอรับ - ขอรับ
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
จะไม่เป็นได้หรือ เจ้าเกือบทำให้ข้าหัวใจวายแล้วนะ
ข้าผิดเอง
ข้าจะเล็งไปที่ดาบ ที่จ่อคอของเจ้าอยู่น่ะ
ไหนเจ้าบอกว่ายิงธนูไม่เป็นนี่
แล้วเหตุใดจึงคิดแผนเช่นนั้น
ตอนที่ข้าจับธนูขึ้นมา
ข้าก็รู้สึกว่าข้าทำได้
หากแขนของเจ้าไม่บาดเจ็บ
เจ้าก็คงยิงถูกดาบนั่นสินะ
ไม่ใช่บาดแผลหรอกที่ทำให้ข้ายิงพลาด
แต่ความทรงจำของข้ากลับมาแล้ว
- เจ้าจำเรื่องใดได้กัน - มันอาจเป็นภาพหลอนก็ได้
ข้ามิควรพูดเช่นนั้นเลย
แขนเจ้า เราปล่อยไว้แบบนั้นไม่ได้นะ
ไปหาหมอกันเถิด
ไม่ได้ ข้าต้องไปพบคนคนหนึ่งก่อน
นี่เป็นประกาศที่ได้จากตลาดขอรับ
ผู้ว่าการสำนักงานเขต ดึงออกทันทีที่มันถูกนำมาปิดไว้
นั่นสินะ
ข้าบอกท่านแล้วว่าหัวหน้าผู้ว่าการ ไม่ควรรอบคอบเกินไป
ขอรับ ใต้เท้า ข้าจะตักเตือนเขาขอรับ
ราชสำนักหลอกเราทุกคน ด้วยการประกาศว่า
การประชุมกับฝ่าบาท ถูกเลื่อนออกไปขอรับ
องค์ชายซอวอนทรงได้รับพระอนุญาต ให้เข้าพบฝ่าบาทขอรับ
พระองค์จะทรงกล่อมให้ฝ่าบาทผู้หัวอ่อน ทรงไขว้เขวได้ไหมนะ
แล้วเรื่องการอุทธรณ์ร่วมเล่า
ข้าเกรงว่าคงจัดขึ้นวันนี้ไม่ได้ขอรับ
หัวหน้าบัณฑิตแห่งสำนักที่ปรึกษาพิเศษ
เพิ่งเสียลูกชายในเหตุน่าเศร้าขอรับ
แล้วต้องมาตายวันนี้ด้วยนะ
ไปเถิด ไปประชุมกับฝ่าบาทกัน
ข้าต้องขอแวะไปที่ พระตำหนักของพระชายาก่อน
ขอรับ ใต้เท้า
กระหม่อมได้ยินว่ามีคนตาย
บุตรชายของหัวหน้าบัณฑิต แห่งสำนักที่ปรึกษาพิเศษ
ที่พักของเขาไฟไหม้น่ะเจ้าค่ะ
ข้ากำลังออกจากวังตามคำสั่งของท่าน
จึงได้เห็นเพลิงไหม้ กับตาตัวเองเจ้าค่ะ
ดีมาก
ตอนนี้ก็ไม่มีสิ่งใด ขวางทางพระองค์แล้วพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจะแวะที่พระตำหนักกลาง เพื่อทักทายพระมเหสีเจ้าค่ะ
ข้าขอให้การประชุมขุนนาง เป็นไปด้วยดีนะเจ้าคะ
พ่ะย่ะค่ะ
พวกเจ้าจะพาข้าไปไหน
ให้ตายสิ คุณพระ
ช่วยข้าด้วย ช่วยข้าด้วย!
- ไปเสียได้ก็ดี - สมน้ำหน้า!
โล่งอกจริง ๆ เลย
โธ่เอ๋ย
ขนพังพอนกับเมล็ดพืช ที่เขาสั่งให้เราหา
ก็เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งหมดเลยสินะ
เขาเอามันไปจ่ายเป็นสินบน
เพื่อจะได้เลื่อนขั้นไปอยู่ราชสำนัก
ให้ตายสิ ที่เราทำงานกันทั้งปี ก็เสียเปล่าเลยน่ะสิ
ไอ้คนเนรคุณ!
แล้วเหตุใดเขาจึงไม่จับ นายท่านพัคไปด้วยเสียเลยล่ะ
นั่นสิ
ท่านเจ้าเมืองถูกพาตัวไปแล้ว นายท่านพัคก็ไม่น่ารอดหรอก
ไปได้เสียก็ดี ข้าล่ะโล่งอกจริง ๆ
- ข้าด้วย - นี่ ๆ
ในเมื่อท่านเจ้าเมืองไม่อยู่แล้ว
- เราควรจัดงานฉลองกันนะ - งานฉลองหรือ
เจ้าคิดอะไรดี ๆ แบบนี้เป็นตั้งแต่เมื่อใดกัน
ก็ดีสิ!
เยี่ยมเลย
เทพคุ้มครองจริง ๆ
- นั่นสิ - ข้าก็ว่าเช่นนั้น
เหตุใดเจ้าหน้าที่พัค ถึงไม่ถูกพาตัวไปด้วยนะ
- นั่นสิ - เหตุใดเขาไม่ถูกพาไปด้วย
เจ้าพูดว่าอย่างไร
เจ้าพูดอะไรกัน
เจ้าจะบอกว่าข้าชั่วร้าย เหมือนท่านเจ้าเมืองหรือ
พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าข้าลำบากแค่ไหน ที่ต้องคอยรับคำสั่งเขา
หากไม่ใช่เพราะข้า พวกเจ้าถูกโบยเยอะกว่านี้แล้ว
แล้วใครล่ะช่วยพวกเจ้าไว้ ก็ข้านี่ยังไง
คิดว่าข้าอยู่สบายกว่าพวกเจ้าหรือ
อยู่กับท่านเจ้าเมือง ข้าก็เป็นได้แค่ขี้ข้า
พวกเจ้าไม่รู้หรอก
เดี๋ยวสิ ท่าน
มีตั้งหลายครั้ง ที่ท่านมิได้ทำแบบที่ว่ามา
พอได้แล้วน่า จริง ๆ เลย
หยุดร้องไห้เถิดท่าน ท่านมางานเลี้ยงกับเราด้วยก็ได้
- จริงด้วย - นั่นสิ ไปงานเลี้ยงกันเถิด
ข้ามีเหล้าที่ขโมยมาจาก ท่านเจ้าเมืองตั้งขวดหนึ่ง
เช่นไรล่ะ ประทับใจล่ะสิ
จริง ๆ นะ เหล้าจะรสชาติดีที่สุด หากดื่มกลางวันแสก ๆ
และพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน
- ไปดื่มกันเถิด มาเลย ๆ - ไปกันเถิด!
- มาเร็ว - มาเถิดพวกเรา
มาเลย!
ท่านเป็นผู้ยิงธนูเพื่อส่งจดหมายนั่นหรือ
ถูกแล้ว
ท่านช่างเป็นผู้ตรวจการ ที่เลวทรามจริง ๆ
ว่าอย่างไรนะ
ข้ากับภรรยาเกือบตาย เพราะจดหมายนั่นเลยนะ
ข้าไม่รู้น่ะ ว่ามันเป็นออกมาเป็นเช่นนั้น
ขออภัยด้วย
ว่าแต่เจ้ารู้ได้อย่างไร ว่าข้าเป็นผู้ตรวจการหลวง
ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร ในเมื่อท่านแสดงออกเสียชัดเช่นนี้
ว่าอย่างไรนะ ข้าแสดงออกชัดหรือ
ก่อนหน้านี้ที่ท่านไปโรงเตี๊ยมน่ะ
ขออภัย ภรรยาของข้ามาที่นี่หรือไม่
ข้าจะรู้ไหมเล่า ว่าคนไหนคือเมียเจ้า
ท่านน่าจะเคยเห็นนางแล้ว ในงานเลี้ยงเมื่อเร็ว ๆ นี้
หากท่านไม่ยื่นขาออกมา เรื่องทั้งหมดก็คงไม่เกิด
และข้ากับภรรยา ก็คงไม่ต้องปกป้องตนเอง
ใช่แล้ว นางผ่านมาทางนี้
แต่ข้าไม่รู้นะ ว่านางไปทางใด
ขอข้าถามอะไรได้หรือไม่
กลอนที่เจ้าท่องในงานเลี้ยงน่ะ
เจ้าไปเรียนมาจากที่ใดหรือ
ข้าก็ไม่รู้ว่าเรียนมาจากที่ใด
ข้าแค่คิดออก แล้วก็พูดมันออกมา
นั่นเป็นกลอนที่ข้าเขียน ตอนสอบเป็นบัณฑิตนี่นา
มันแพร่ไปทั่วแผ่นดินแล้วหรือ
เพียงแค่นั้น เจ้าก็รู้แล้วหรือ ว่าข้าเป็นผู้ตรวจการหลวง
ข้าตั้งใจจะเอารายการทุจริตไปให้ท่าน
แต่พอรู้ว่าท่านไปแล้ว ข้าจึงหงุดหงิดมาก
ว่าแต่เหตุใด ท่านจึงได้รายการทุจริตนั่นไป
เมียเจ้าน่ะสิ นางเอามาให้ข้าเมื่อเช้า
ฝ่าบาท ในประวัติศาสตร์แผ่นดินเรา ไม่เคยมีใครวางแผนร้าย
ต่อองค์รัชทายาท และพระชายาเลยพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องนี้สั่นคลอนรากฐาน ความเชื่อของเหล่ากระหม่อม
และทำลายระเบียบวินัย ของราชวงศ์นะพ่ะย่ะค่ะ
โปรดทรงรับสั่งปลดพระมเหสี และองค์ชายซอวอน
และแสดงให้ราษฎรเห็นว่าผู้ใด ปกครองแผ่นดินนี้ด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
แค่ยันต์อย่างเดียวไม่อาจเป็นเหตุผล ในการปลดราชวงศ์หรอกพ่ะย่ะค่ะ
ในท้องถนนยามนี้
มีข่าวลือกระจายไปทั่ว
ว่าพระมเหสีรับสั่ง ให้สังหารองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ
การหลงเชื่อข่าวลือ จนดวงตามืดบอดจากความจริง
ไม่ใช่คุณสมบัติ ที่ขุนนางพึงกระทำพ่ะย่ะค่ะ
ดวงตามืดบอดหรือ
ยันต์มิใช่สิ่งเดียวที่พระมเหสี กระทำเพื่อเอาชีวิต...
องค์รัชทายาทนะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าเห็นด้วยว่าการทำยันต์ขึ้นมา เป็นเรื่องสมควรถูกลงโทษ
แต่ก็ไม่มีหลักฐาน
ที่พิสูจน์ว่าพระนาง สั่งให้กระทำการลอบสังหารเอง
ข้าจะให้เจ้ากรมผู้ตรวจการ และองค์ชายซอวอน
ไปหาหลักฐานที่เขาชอนอู
ฝ่าบาท การประทานงานนี้ ให้เจ้ากรมผู้ตรวจการและองค์ชาย
ก็เหมือนการส่งหมาป่า ไปตามหาลูกแกะนะพ่ะย่ะค่ะ
กล้าดีเช่นไรจึงทูลฝ่าบาทเช่นนั้น!
ฝ่าบาท
หน่วยสืบสวนควรเป็นฝ่าย สืบเรื่องนี้แทนพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมขอร้องให้พระองค์ ทรงรับสั่งใหม่ด้วย
กล้าดีอย่างไร!
ท่านกำลังบอกว่า จะขัดคำสั่งของข้าหรือ
หม่อมฉันขออภัย ที่ช่วงนี้ไม่ได้มาเยี่ยมบ่อย ๆ เพคะ
วันนี้พระองค์ก็มาแล้วนี่
จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากมาดู ว่าหม่อมฉันเป็นอย่างไรหรือ
ตลอดเดือนนี้ หม่อมฉันไม่อาจ ข่มตาหลับได้เลยเพคะ
พอมาคิดดูแล้ว
คงเป็นเพราะของขวัญของพระองค์
เพื่อตอบแทนความใจดีของพระองค์ หม่อมฉันจึงเตรียมของขวัญมาด้วยเพคะ
เป็นอะไรหรือเพคะ พระองค์ทรงกลัวว่าจะเป็นยันต์ร้ายหรือ
สิ่งนี้คงมีประโยชน์ เมื่อพระองค์ถูกขับออกจากวังแล้ว
พอพระทัยหรือไม่เพคะ
พระชายา...
ดูพระองค์จะทรงอารมณ์ไม่ดี
เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวนะเพคะ
ขอประทานอภัยเพคะ
หม่อมฉันมีครรภ์น่ะเพคะ
หม่อมฉันรู้เมื่อไม่นานมานี้
แต่ยังให้ใครรู้ไม่ได้ เพราะเกิดเหตุการณ์ร้ายขึ้น
ยันต์ที่พระองค์ทรงรับสั่ง ให้เอาไปไว้ในตำหนักหม่อมฉัน
คงเสื่อมฤทธิ์น่ะเพคะ
ข้าขอสั่งให้พวกท่านตรวจสอบ...
การตายขององค์รัชทายาทอีกครั้ง
จนกว่าคนร้ายจะถูกเปิดเผยตัว
ข้าจะไม่ตัดสินใจเรื่องใดทั้งนั้น
ฝ่าบาท
หากสูญเสียแรงสนับสนุนของราษฎร ก็จะสูญเสียแผ่นดินน่ะพ่ะย่ะค่ะ
โปรดอย่าทรงปิดหูปิดหา ต่อเสียงผู้คนนอกราชวัง
มิฉะนั้นพระองค์ จะทรงเสียแรงสนับสนุนนะพ่ะย่ะค่ะ
แรงสนับสนุนของผู้คน จะมาตามแสงสว่างพ่ะย่ะค่ะ
เราต้องเปิดเผยความจริง
เพื่อชนะใจราษฎรพ่ะย่ะค่ะ
เขาพูดถูกแล้ว
ฝ่าบาท
กระหม่อมเป็นผู้รับผิดชอบการสืบสวนนี้
ดังนั้นกระหม่อมจะสามารถลงโทษ
เหล่าคนชั่วที่ทำร้าย องค์รัชทายาทได้พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมทำการสืบสวน โดยมิได้มีอคติส่วนตัว
และกระหม่อมก็เพิ่งพบหลักฐาน
แล้วเหตุใดพระองค์ถึงไม่ทรงวางพระทัย ในกระหม่อมเล่าพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ใช่ว่าข้าไม่ไว้ใจท่าน
แต่ข้าต้องนึกถึง ตำแหน่งองค์รัชทายาทด้วย
หากข้าปลดองค์ชายซอวอน ผู้เป็นทายาทคนเดียวที่เหลืออยู่
แล้วแผ่นดินนี้จะเป็นเช่นไรเล่า
พระองค์ทรงเป็นกังวล เพียงเรื่องนี้หรือพ่ะย่ะค่ะ
แล้วท่านไม่กังวล เรื่องอนาคตของแผ่นดินนี้หรือ
หากนั่นคือสิ่งที่พระองค์ทรงกังวล ก็โปรดเบาพระทัยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
โปรดประทานพระราชอภัย ที่กระหม่อมล่วงเกิน
แต่พระองค์ทรงมีทายาท อีกพระองค์แล้วพ่ะย่ะค่ะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
ท่านพูดเรื่องใดกัน
พระชายา...
ทรงพระครรภ์พ่ะย่ะค่ะ
พระนางทรงพระครรภ์
บุตรขององค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
กระหม่อมยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ
- กระหม่อมยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ - กระหม่อมยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ฮงชิมรู้ได้อย่างไรกัน ว่าเขาเป็นผู้ตรวจการหลวง
แค่แต่งงานเอง จะอะไรนักหนา
ข้าจะถอดเสื้อผ้าเตรียมตัวนอนน่ะ
อย่าเข้าใจผิดสิ
ต่อจากนี้ไป อย่าป่วยไข้หรือบาดเจ็บอีก
ร่างกายเจ้ามิใช่ของเจ้าหรอกนะ
ร่างกายเจ้าเป็นของข้าน่ะสิ
ต่อไปนี้อย่าเด็ดดอกไม้อีกนะ
ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน
พวกมันสวยที่สุดแล้วตรงที่ที่เบ่งบาน
คนเราไม่ควร...
หาประโยชน์จากคนจน
พอมาคิดดูดี ๆ แล้ว นางพูดทั้งภาษาถิ่นและภาษากลาง
- แล้วก็... - ก็อย่าอ่านสิ
"ดวงหน้าของยอนฮีเปล่งปลั่ง ภายใต้แสงจันทร์"
"นางช่างงดงามนัก"
นางอ่านหนังสือออก
แต่กลับไม่คิดหาเงิน จากความสามารถนี้
เพราะเหตุใดกันนะ
หมู่บ้านซงจูมีบ้านคน อยู่ราว 500 ครัวเรือน
ข้าจะไปหาที่ตลาด
ส่วนพวกเจ้าไปดูบ้านทุกหลัง
อย่าใช้กำลังเสริมเด็ดขาด
เจ้าหน้าที่เกษียณอายุบางคน
อาจจำหน้าองค์รัชทายาทได้
เร่งมือกันด้วย
หากผู้ตรวจการหลวงไม่มา เจ้าจะทำเช่นไรเล่า
ข้าคิดว่าวันนี้พวกเจ้า จะถูกฆ่าเสียแล้วนะ
ข้าอยากถามสักข้อ
ข้าก็อยากถามเจ้าหลายข้อเลย
คราวนี้เจ้าอยากรู้อะไรอีกล่ะ ว่ามาเลยสิ
เจ้ารู้หรือไม่ว่าฮงชิม พลัดพรากจากพี่ชายของนาง
ฮงชิมไม่มีพี่ชายเสียหน่อย
- นางเป็นลูกคนเดียว - แต่...
ข้าได้ยินว่านางพลัดพรากจากพี่ชายนะ
คงเป็นคนรู้จักกันน่ะสิ
ข้าก็เป็นพี่ชายเหมือนกัน
เจ้าไม่รู้หรือว่าผู้หญิง มักเรียกคนหล่อ ๆ ว่าพี่ชาย
ฮงชิมอาจมีพี่ชายจริง ๆ นะ
เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ
เรื่องครอบครัวแท้ ๆ ของนางน่ะ
เจ้าจะบอกว่า ฮงชิมถูกรับมาเลี้ยงอย่างนั้นหรือ
ท่านพ่อรับนางมาจากที่อื่น เพื่อเลี้ยงแทนลูกที่เสียไปน่ะ
เรื่องใหญ่เช่นนี้ เหตุใดเพิ่งมาเล่าให้ข้าฟังล่ะ
ก็เจ้าไม่เคยถามนี่
- นั่นหรือเหตุผล - ถ้าหาก...
พวกเจ้าเห็นฮงชิม ช่วยบอกให้นางไปที่นาข้าวด้วย
นาข้าวหรือ เจ้าจะไปทำอะไรที่นั่น
ไม่ต้องยุ่งเรื่องคนอื่นหรอกน่า
วอนดึกใช่คนอื่นหรือ วอนดึกไม่ใช่คนอื่น
วอน... ไปไหนแล้วนั่น
ข้าล่ะอิจฉาฮงชิมจริง ๆ
เหตุใดถึงตกใจขนาดนั้นเจ้าคะ
ตกใจอะไรกันเล่า
ข้าแค่สะอึกต่างหาก
วันนี้ไม่ใช่เวรท่านทำงาน
แล้วท่านหายไปไหนตั้งแต่เมื่อคืนเจ้าคะ
มือเป็นอะไรน่ะเจ้าคะ
ข้าลืมของไว้บนเนินส่งสัญญาณน่ะ
เนินส่งสัญญาณหรือ
บ้านเราพังพินาศทั้งหลัง
ลูกสาวท่านเพิ่งรอดจากการลักพาตัว
วอนดึกก็บาดเจ็บด้วย
เกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้
ท่านยังกลับไปเอาของ ที่ลืมไว้อีกหรือเจ้าคะ
ทำงานที่เนินส่งสัญญาณก็แบบนี้ล่ะ
เจ้าไม่รู้หรอกว่าจะเกิดขึ้นเรื่องเมื่อไร
ท่านรู้ไหมว่าเหตุใด ข้าจึงกลับมาอย่างปลอดภัย
หลังจากถูกนักเลงลักพาตัว
ก็เพราะเจ้าต่อสู้เก่งน่ะสิ
เปล่าเจ้าค่ะ เพราะวอนดึกต่างหาก
เขาตามมาช่วยข้า
เขาเล่นงานพวกนักเลงที่มีดาบ
โดยใช้กิ่งไม้เพียงกิ่งเดียว
แบบนั้นดูธรรมดาเสียที่ไหน
ตอนไปเป็นทหาร เขาอาจได้ฝึกหนักก็ได้
ตอนท่านไม่อยู่ เขาถูกจับไปที่สำนักตรวจการ
เขายิงธนูที่นั่นด้วย
หากเขาไม่เคยยิงธนูมาก่อน
เขาก็คงทำไม่ชำนาญเช่นนั้น
วอนดึกเป็นใครกันแน่เจ้าคะ
เจ้าพูดอะไรน่ะ
วอนดึกก็คือวอนดึกน่ะสิ จะเป็นใครไปได้ล่ะ
จริงหรือเจ้าคะ
ท่านเคยบอกว่า บ้านวอนดึกอยู่ที่ใดเจ้าคะ
ก็ ทางไปหมู่บ้านต้นบอนไซ
หลังหมู่บ้านต้นเกาลัด
นำทางเลยเจ้าค่ะ ไปด้วยกัน
พูดอะไรของเจ้ากัน
เขาคือวอนดึก ข้าจึงเรียกเขาว่าวอนดึก
มิใช่ชอนดึก แต่เป็นวอนดึก
มิใช่มันดึก แต่เป็นวอนดึก
บอกความจริงข้ามาเถิด
วอนดึก...
เป็นใครกันแน่
ท่านพ่อ
ฮงชิม ข้าขอโทษ
พ่อขอโทษจริง ๆ
มองหาสิ่งใดอยู่หรือท่าน
ข้าอยากได้รองเท้าสักคู่
ที่ทำจากผ้าไหมสีฟ้า และแต่งลายดอกพ็อดกท
รองเท้าที่แต่งลายดอกพ็อดกท...
เหลือคู่นี้คู่เดียวแล้วท่าน
นั่นดอกบ๊วย มิใช่ดอกพ็อดกท
ดอกไม้ทั้งสอง มีกลีบดอกห้ากลีบเหมือนกันล่ะท่าน
ดอกบ๊วยกลีบมนกว่า
ส่วนดอกพ็อดกท จะมีแฉกตรงปลายกลีบ
จริงหรือ
ข้าไม่ยักรู้ว่าพวกมันต่างกัน
ช่วยไม่ได้ ข้าขอคู่นี้ก็แล้วกัน
ขอรับ สักครู่นะขอรับ
นี่ขอรับ ท่าน
ขอบคุณขอรับ
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
หากข้าเป็นฮงชิมจริง ๆ
และเจ้าเป็นวอนดึกจริง ๆ
มันจะเป็นเช่นไรกันนะ
มานี่ ให้ข้ากอดเจ้าสักที
ไม่ว่าเขาจะเป็นคนแปลกหน้า หรือเป็นคนอื่น เจ้าก็ชอบเขานี่นา วอนดึกน่ะ
เจ้าแต่งงานมาหลายวัน แต่ไม่ได้ร่วมเตียงกันหรือ
ดื่มนี่แล้วลุยเสียคืนนี้เลย
มันมีกลิ่นหอม
ช่วยให้ผู้ชายคลั่งจนลืมตัวเลยล่ะ
เราแต่งงานกันแล้ว ก็ควรทำให้มันเสร็จสมบูรณ์
คืนนี้ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าไปไหน